Foto: Jolissa van Dijk, Madeira 2019

 

Oorlog en muziek

Wie mij goed kent weet dat ik een grote interesse heb in muziek. Een liedje is meer dan muziek. Achter elk liedje zit een verhaal. Dat verhaal is waar ik meer over wil weten.

 

Oekraïne: Wie had dit in 1989 gedacht bij de val van de muur, dat vandaag de dag anno 2022 de vrijheid in Europa opnieuw wordt bedreigd. Oekraïne is aangevallen en de vrijheid daar is verdwenen. De landen die destijds achter het IJzeren gordijn lagen worden bedreigd. In het nieuws komen schrijnende beelden voorbij van Oekraïne. Mensen waarvan het normale dagelijkse leven in een keer is verdwenen. Zij die nog thuis zitten en verschillende keren op het dag het luchtalarm horen of alles hebben moeten achterlaten en op de vlucht zijn… Iedereen in Europa is er mee bezig.

 

Spanning, angsten, bezorgdheid, barmhartigheid komen allemaal naar boven. Mensen schrijven hier liedjes over. Het schrijven van liedjes is een manier om deze gevoelens te uiten. Dat niet alleen liedjes werden geschreven om verhalen te vertellen. Zo wordt dit al eeuwenlang gedaan. De wetenschap verteld ons dat muziek helpt om stress te verminderen en je stemming te verbeteren.

Dat is denk ik wat ook veel artiesten deden tijdens de koude oorlog. De liedjes uit de koude oorlog zijn momenteel heel accuraat. Bijvoorbeeld Russians van Sting. Het nummer begeleid door een melodie van beroemde Russische componist Prokofjev heeft maar een enkele verandering nodig in de songtekst en het zou zo een liedje uit 2022 kunnen zijn. Sting zingt over “There's no such thing as a winnable war. It's a lie we don't believe anymore… I hope the Russians love their children too”.  Een lied waarin wordt gezongen dat een oorlog alleen maar slachtoffers kent. Waarom zijn er dan oorlogen? Iets heel onbegrijpelijks voor de meeste van ons.

Een ander voorbeeld van een lied uit die periode is het zo vredig klinkend liedje  99 luftballons van Nena. Het gaat helemaal niet over vrolijk gekleurde ballonnen. Nou ja wel een beetje dan. Het gaat over de argwaan die wordt opgewekt bij het loslaten van ballonnen in oorlogsgebied. Heeft Poetin al heel zijn leven argwaan richting de Westerse wereld? Wil hij de Sovjet Unie ‘’herstellen’’? Hoe ver gaat dit komen?

De angst voor raketten en bommen is opnieuw groot. Net zoals toen. Tientallen liedjes zijn geschreven over die angst. Een paar zoals De Bom van Doe maar, In het donker van Kadanz, Dancing with tears in my eyes van Ultravox en Land of Confusion van Genesis gaan over deze angst. Vrolijke liedjes op het eerste oog. Maar als je naar de tekst luistert, hoor je de angst. ‘’ In het donker zien ze je niet. Als je zwijgt dan horen ze je niet. Dus hou je adem nu maar in en stik niet’’

In Oekraïne is deze angst momenteel werkelijkheid. Verdrietig en pijnlijk om te zien.

 

The wind of change waar de Scorpions over zingen is iets waar ik en velen op dit moment over hopen en bidden. Laten we hopen dat er snel een vredig eind aan deze nare oorlog komt. Zoals Genesis in Land of Confusion zingt: ‘’ This is the world we live in. And these are the hands we're given. Use them and let's start trying. To make it a place worth living in’’ Laten we een wereld maken waarin het waard is om in te leven….